به یک جمجمه

[فیلم نامه ی کوتاه]

خارجی – آسفالت خیابان – روز

تصویر خاکستری رنگ است. صدای جیغ و ویغ گربه یی را می شنویم. تصویر فید می شود به آسفالت کوچه یی و پن می کنیم به 2 گربه ی در حال جفت گیری. صدای آه های لذت ناک زنی جای صدای گربه را می گیرد.

داخلی – اتاق خواب – روز

از تصویر گربه ها کات می کنیم به صورت زنی که آه می کشد و لب هایش را گاز می گیرد. سپس اینتر کاتی از چهره ی گربه ی ماده، محل تماس بدن گربه ی نر و ماده، و اکستریم کلوزآپ لب و دهان زن.

داخلی – اتاق خواب – روز

کودکی عریان را روی تخت خواب می بینیم در حالی که مادرش (همان زن صحنه ی قبلی) دور او حوله می پیچد.

خارجی – خیابان – روز

پیرمردی نحیف و ژولیده که دور خودش پتویی کهنه و کثیف می پیچد و کنار منقلی خودش را گرم می کند. او کلاه کشی منگوله داری بر سر دارد. کلوزآپی از کلاه او می بینیم.

داخلی – اتاق خواب – روز

کلاهی شبیه به کلاه پیرمرد در دست های مادر قرار دارد در حالی که او رویش منگوله یی می دوزد. او کلاه منگوله دار را بر سر بچه می گذارد.

داخلی – اتاق خواب – زمانی دیگر

فید می شود به صورت همان زن در حالت داگی استایل. صدای شلپ شلوپ و ناله.

کلوزآپ پایین تنه ی مردی در حال تلنبه زدن. برشی کوتاه از تلنبه زدن گربه ی نر. برشی از تکان های یک گهواره. تصویر سپس دو قسمت می شود: سمت چپ تصویر پایین تنه ی مرد تلنبه زن؛ و سمت راست تصویر گهواره ی در حال حرکت؛ به طوری که این توهم ایجاد بشود که حرکات نیم تنه ی مرد باعث تکان خوردن گهواره می شود.

خارجی – قبرستان – روز

سیاهی و سکوت.

فید به منظره یی از یک قبرستان. صدای باد را می شنویم. از بین قبر ها حرکت می کنیم. صدای مکیدن و هورت کشیدن می شنویم.

کات می کنیم به درختان توی قبرستان. روی تنه ی یکی از آن ها تمرکز می کنیم. از روی تنه حرکت می کنیم رو به بالا تا برسیم به شاخه ها و برگ ها. صدای لولیدن و حرکت کرم و حشرات را می شنویم.

کات می کنیم به خاک مرطوب تازه. سپس کرم ها و حشراتی را می بینیم که چیزی (شاید پرنده یی مرده) را می خورند و در اطرافش می لولند.

به یک سنگ قبر کات می کنیم. از زاویه ی خدا به سمت سنگ جلو می رویم. همین طور که جلو می رویم سنگ فید می شود و ما اسکلت کاملی از انسان را درون قبر می بینیم. بیشتر به سمت جمجمه اسکلت می رویم. جمجمه فید می شود به سر انسانی در حال لبخند زدن. سر فید می شود و جمجمه دوباره ظاهر می شود.

داخلی و خارجی – نما های متفاوت – روز و شب

برش های سریعی از همه نکیت های زندگی در جمهوری اسلامی را همراه با صدای هورن و دهل می بینیم: شکنجه و اعدام ها، حجاب اجباری، خشونت و کتک کاری، جنگ، قحطی، فقر، روسپیگری، کودکان کار، گرانی، شلوغی، آلودگی، آخوند کبیر، مردم تکبیر گو، و غیره…

کات به سیاهی و سکوت.

صدای مهیب هورن 3 یا 4 بار شنیده می شود. چند نمای ثابت از زمین های خشک و بیابانی را می بینیم. چند نما از آدم های عادی در شرایط عادی و روزمره می بینیم. چند نما از فیلم های قدیمی از چند دهه قبل تر ایران می بینیم؛ خصوصن لات بازی و افه های فیلم های فارسی. چند نما از حرکات مسخره ی مردم حالا می بیننیم؛ از ادا و اطوار هایشان جلوی دوربین گزارشگر، تا قر دادن های سیزده به در، و بد مستی و کون کچولی هایشان. تصویر قهقه زدن یک دیوانه را می بینیم. تصویر خندیدن و چهره ی مسخره ی احمدی نژاد را می بینیم. صدای قهقه زدن ادامه پیدا می کند تا که تصویر و صدا به سیاهی و سکوت فید می شوند.

داخلی – کارگاه پنبه زنی – روز

تصویر کلوز آپ دستگاه پنبه زنی ظاهر می شود در حالی که دست های پیرمردی سیم های آن را به حرکت در می آورد. موسیقی ملایم و بی تفاوتی با کنترباس و هورن می شنویم. تصویر باز تری از پیرمرد در حال پنبه زدن.

کات به پنبه هایی که بر روی زمین می ریزد. صدای کنترباس قطع می شود و حالا فقط صدای مهیب هورن می شنویم که تناوبش کمتر می شود. تصویر آرام آرام فید می شود به سیاهی. یک هورن دیگر و دیگر هیچ!

پایان!


این فیلم-نامه اقتباسی است از شعری از احمد شاملو با همین عنوان.

 

Leave a Reply