ای الهه ی بخت

O Fortuna
velut luna
statu variabilis,
semper crescis
aut decrescis;

vita detestabilis
nunc obdurate
et tunc curat
ludo mentis aciem,

egestatem,
potestatem
dissolvit ut glaciem.

§

Sors immanis
et inanis,
rota tu volubilis,
status malus,

vana salus
semper dissolubilis,

obumbrata
et velata
michi quoque niteris;

nunc per ludum
dorsum nudum
fero tui sceleris.

§

Sors salutis
et virtutis
michi nunc contraria,

est affectus
et defectus
semper in angaria.

Hac in hora
sine mora
corde pulsum tangite;
quod per sortem
sternit fortem,

mecum omnes plangite!

ای الهه ی بخت،
تو چون ماه
ناپایداری؛
دائم رو به تکامل،
دائم رو به نیستی؛

زندگیِ منفور
می پریشاند نخست
و پس تسلی می دهد،
آن گونه که رغبت کند؛

تنگدستی
و توانگری،
و سپس چون یخ ذوب می کند هر دو را.

§

بخت _ای دهشتناک
و پوچ،
ای چرخ چرخنده،
تو شروری!

و خوشی ناپایدار است
و به نیستی می رود؛

نهان
و در خفا
مرا مبتلا می کنی؛

اکنون در این ریاضت
تنم را عریان می کنم
برای شرارت تو.

§

در سلامتی
و در توانایی
بخت علیه من است؛

و زیر بار
و همیشه در زنجیر،
او می راندم.

اکنون
بی درنگ
چنگ را بنواز؛
که بخت
تازیانه می زند دلیران را.

و یکایک با من شیون کنید!


“O Fortuna” شعری اروپایی به زبان لاتین از قرن 13 ام، سروده شده توسط شاعری نامشخص است، که بارها توسط افراد مختلف در آثار مختلف مورد اقتباس قرار گرفته. مورد بارز آن کانتات کارمینا بورانا (Carmina Burana) ی کارل ارف (Carl Orff) می باشد.
ترجمه ی بالا توسط خودم (سینا قاسمی) از روی ترجمه ی انگلیسی موجود در سایت ویکیپدیا (توسط مترجمی نامعلوم) با تطبیق آن با نسخه ی اصلی لاتین انجام شده.
 

Leave a Reply